آسیب شناسی عزاداریها

                      

امام در زیارت ناحیه مصیبات وارده بر حضرت سیدالشهدا و خاندان ایشان را مطرح کرده و حزن و اندوه خود را اینگونه بیان می‎فرمایند:   (یا جداه) اگر روزگاران مرا به تاخیر انداختند و تقدیر الهی مرا از یاری تو بازداشت و نبودم تا با آنان که با تو جنگیدند، بجنگم؛ هر صبح و شام بر تو ندبه و زاری می‎کنم و بر تو به جای اشک، خون گریه می‎نمایم، از روی حسرت بر تو و از سوز و تاسف بر مصیبت‎هایی که بر تو وارد گشت تا آن زمان که در اثر سوز جانفرسای مصیبت و غصه جانگاه و اندوه فراوان، جان سپارم.

این است سیره ائمه اطهار علیهم السلام در عزاداری امام حسین علیه السلام، ضمن این که هیچ روایتی دال بر این که در عزاداری بر خود صدمه‎ای وارد کنیم به ما نرسیده است. و بر اساس آیات قرآن و فقه مبین شیعه، رساندن صدمه بر خود در صورت تعمد حرام می‎باشد.

این دسته از افرادی که به بدعت‎هایی ناروای وارد بر مکتب شیعه، عمل می‎کنند آیا می‎پندارند با این عمل، زینت اهل‎بیت علیهم السلام می‎باشند؟! آیا با این رفتار، محبت‎ها را به سوی اهل‎بیت جذب می‎کنند؟! آیا با این عمل هر نسبت ناروایی را از اهل‎بیت دور می‎نمایند؟!

آیا ایشان به خاطر رضایت و شادی اهل‎بیت این کار را انجام می‎دهند و یا به خواهش دل و نفس خود این کار را می‎کنند؟!

آیا بهتر نیست که این افراد تجدید نظری روی کار خود داشته باشند؟

حال کسانی که عمل قمه‎زنی را انجام می‎دهند بنابر چه استدلالی این عمل را انجام می‎دهند؟! وقتی که خبرگزاری‎های دنیا از آن همه عظمت در عزاداری سیدالشهدا علیه‎السلام فقط بخش قمه‎زنی را آن هم که توسط عده‎ای قلیل انجام می‎شود را به تصویر می‎کشد و شانتاژ خبری می‎دهد، قمه‎زنان چه پاسخی در این مورد دارند؟! آیا با این کار می‎خواهند برای شیعه آبروداری کنند یا آبروریزی؟!

مگر این روایت امام حسن عسکری علیه السلام را نخوانده‎اند که: «کُونوا زَیناً و لا تکونوا شَیناً جَرُّوا اِلینا کُلَّ مَودةٍ وادفعوا عَنّا کُلَّ قَبیح؛ زینت ما باشید؛ نه مایه ننگ ما. با رفتار خود همه محبت‎ها را به سوی ما جلب کنید و (با رفتار مناسب خود) هر (نسبت) ناروایی را از ما دور کنید. (10) 

عزاداری باید متناسب با روح اسلام و ارزش‎های متعالی مکتب اهل‎بیت عصمت و طهارت باشد و با احکام و تعالی حقه آنان منافات نداشته باشد.

سینه‎خیز رفتن به سمت حرم ائمه اطهار از کجا آمده است؟

متاسفانه دیده می‎شود که عده‎ای وقتی به زیارت حرم امام حسین و یا امام رضا علیهماالسلام می‎روند از فاصله‎ای دورتر به صورت سینه‎خیز به سوی حرم حرکت می‎کنند.

این هم تحریفی است که متاسفانه در سالیان اخیر در اعتقادات تشیع ایجاد شده است. حال این که در قرآن و سنت ما چنین چیزی وجود ندارد. نحوه زیارت امام صادق علیه السلام در تاریخ ذکر شده است که با احترام و ادب و تواضع به سمت قبر مطهر می‎رفتند و زیارت‎نامه می‎خواندند.

عزاداری باید متناسب با روح اسلام و ارزش‎های متعالی مکتب اهل‎بیت عصمت و طهارت باشد و با احکام و تعالی حقه آنان منافات نداشته باشد.

و نیز در روایات متعدد آداب زیارت قبور مطهر اهل‎بیت علیهم السلام ذکر شده است و در هیچ یک از آنها سینه‎خیز رفتن مطرح نشده و حال آن که این عمل نشانه‎ای از ادب نیست.

در مکتب تشیع به آزادگی و آزادمردی و حفظ شخصیت انسان بسیار توجه شده است و این اعمال دور از آزادگی است و ائمه اطهار نیز هیچ سفارشی به این کار نکرده و حتی مخالف آن می‎باشند.

نقل شده است که وقتی حضرت علی علیه السلام از جنگ صفین برمی‎گشتند به شهر انبار - که الان یکی از شهرهای عراق است و از شهرهای قدیم ایران بوده که ایرانیان در آنجا ساکن بودند - رسید؛ عده‎ای از کدخداها و بزرگان به استقبال خلیفه آمده بودند. و در جلوی مرکب امام شروع به دویدن کردند. حضرت فرمود: چرا این کار را می‎کنید؟

گفتند: این احترامی است که ما به بزرگان و سلاطین خود می‎گذاریم.

امام فرمود: این کار را نکنید چرا که شما را پست و ذلیل و خوار می‎کند. چرا خودتان را در مقابل من که خلیفه‎تان هستم خوار و ذلیل می‎کنید؟ من هم مانند شما هستم. (11) ببینید امام در زمان زنده بودنشان با خوار و پست و ذلیل نمودن مخالف بودند و به تبع همه ائمه نیز با این کار مخالفت می‎کردند، چگونه ممکن است که پس از شهادتشان با این کار مخالف نباشند. هر کاری که موجب خواری و ذلت انسان شود جایز نیست.

امام در زمان زنده بودنشان با خوار و پست و ذلیل نمودن مخالف بودند و به تبع همه ائمه نیز با این کار مخالفت می‎کردند، چگونه ممکن است که پس از شهادتشان با این کار مخالف نباشند. هر کاری که موجب خواری و ذلت انسان شود جایز نیست.

 امام نیازی به «سگ» ندارد، شیعه می‎خواهد

برخی نیز در بین دسته‎جات خود را «سگ» امام حسین و یا دیگر ائمه علیهم السلام می‎نامند و یا در اشعار از سگ بودن خود یاد می‎کنند و گاهی قلاده به گردن می‎بندند و به صورت چهار دست و پا راه می‎روند. ایشان با این کار فلسفه بعثت انبیاء علیهم السلام را زیر سوال می‎برند. چرا که انبیاء مبعوث شدند تا انسان را به تکامل و کمال انسانیت رهنمون دهند. وگرنه حیوانات که بودند و انسان هم که به صورت جاهلی حضور داشت و می‎‎توانستند نقش حیوانات را برای انبیاء و ائمه اطهار بازی کنند دیگر چه نیازی به این همه مشقت و خون دل خوردن برای تربیت بشر وجود داشت؟! که حال پس از گذشت این همه سال دوباره به آن حالات، سیر قهقرایی داشته باشند.

غرض این که ائمه اطهار برای انسان‎سازی آمده‎اند نه سگ‎پروری که برایش امکان هیچ رشد و تعالی وجود ندارد.

آن افراد وقتی خود را سگ می‎نامند؛ انسان را از مقام شامخ انسانیت به زیر کشیده، به حیوانیت و پستی و دنائت می‎کشاند و این جائز نیست و بر خلاف آزادگی و آزادمردی است که هدف نهضت و قیام مقدس عاشورا بوده است. لذا تحقیر و پست شمردن انسان، از سوی هیچ کس حتی خود فرد، جایز نیست و موجب عقاب اخروی است.

سیره نظری و عملی پیامبر اکرم و ائمه اطهار علیهم السلام حاکی از احترام و ارزش فراوان به انسان‎ها و بندگان خدا در هر لباس و با هر رنگ و مذهب است.

اطلاعیــــــــــه

                                               السلام علیک یا اباعبدالله

با روضه حسین نفس تازه میکنم.............وقتی هوای شهر نفس گیر می شود

ضمن عرض سلام به همگی دوستان"

 مثل سال های گذشته مراسم سخنرانی و عزاداری سرور و سالار شهیدان حضرت اباعبدالله الحسین به مدت ده شب " از اول محرم در مسجد حضرت ولی عصر (عج) برگزار میشه.از دوستان علاقه مند دعوت بعمل می آید.ضمنا ما رو هم از دعای خیرتون بی بهره نگذارید. التماس دعا

اعمال روز مباهله

اعمال روز مباهله

روز بیست و چهارم ذی الحجّه، روز مباهله پیامبر با مسیحیان نجران است که در نزد مسلمانان، اهمیت خاصّی دارد؛ چرا که گواه حقانیت و درستی دعوت پیامبر و عظمت شأن اهل بیت مکرّم اوست. در کتاب شریف مفاتیح الجنان، اعمال مخصوصی بدین شرح برای این روز ذکر شده است:

اول: غسل، که نشان پالایش ظاهر از هر آلودگی و آمادگی برای آرایش جان و صفای باطن است؛

دوم: روزه، که سبب شادابی درون است؛

سوم: دو رکعت نماز؛

چهارم: دعای مخصوص این روز که به دعای مباهله معروف است و شبیه دعای سحر ماه رمضان می باشد.

هم چنین در این روز خواندن زیارت امیرالمؤمنین به ویژه زیارت جامعه روایت شده است. احسان به فقرا و محرومان به تأسّی از مولی الموحدین علی علیه السلام که در رکوع نمازش به نیازمند احسان فرمود، سفارش شده است.

بخش هایی از دعای روز مباهله

خداوندا، بر محمد و آل محمد درود فرست و به من شادی و خرّمی، استقامت و گشایش، عافیت و سلامت و کرامت، روزی پاک و فراوان، و هر نعمت و وسعت که نازل شده یا از آسمان به زمین نازل می شود، قسمت کن.

خداوندا، اگر گناهان چهره مرا نزد تو فرسوده اند و میان من و تو حایل شده اند و حالم را نزد تو دگرگون کرده اند، از تو درخواست می کنم به نور آبرویت که خاموش نشود و به آبروی حبیبت محمد مصطفی صلی الله علیه و آله وسلم و به آبروی وصیّت علّی مرتضی علیه السلام و به حق اولیائت که آنها را برگزیدی که بر محمد و آل محمد درود بفرستی و هر گناه که کرده ام بیامرزی و مرا در باقی مانده عمرم حفاظت کنی.

خداوندا، من مطیع توام، پس از من خشنود باش. عملم را ختم به خیر کن و ثواب آن را برایم در بهشت مقرّر دار و آنچه خود سزاوار آنی برای من انجام ده، ای سزاوار تقوا و آمرزش. رحمت فرست بر محمد و آل محمد و به رحمت خود به من رحم کن، ای مهربان ترینِ مهربانان.

منبع:http://www.hawzah.net

ادامه نوشته

قسمتی از وصیت نامه یکی از شهدای شهرستان آباده

         

باسمه تعالي

 پروردگارا من با تو عهدي بسته ام كه در دنيا به فرمان تو باشم و شهادت به يگانگي تو ميدهم . گواهي مي دهم كه به جز تو خداي نيست و يگانه و بي همتائي و شريكي نداري و گواهي مي دهم كه بهشت و جهنمي هست . با ايماني كه من به دين اسلام و به رهبرم و به نظام جمهوري اسلامي داشتم پا به سپاه پاسداران كه يك ارگان نشات گرفته از انقلاب است گذاشتم تا خدمتي به انقلاب و جمهوري اسلامي كرده باشم . در حال حاضر مي روم تا با فدا كردن جانم به نداي هل من ناصر حسين زمان لبيك گفته باشم تا با ريختن خونم از دين و از انقلاب و از وطنم دفاع كنم . وظيفه هر مسلماني است كه در مقابل تجاوزات بيگانه كه به ميهن عزيزش نموده است دفاع كند . اين خط راه شهداء ـ انبياء ـ صديقان و صالحان است . اين خط ، خط تعبد است . راهي است كه از منبع وحي ، از منبع بي نهايت اللهي سر چشمه گرفته و توسط پيامبر و معصوم و فقهاي عادل به ما رسيده و خط ما همان خط است.

و تو اي برادر با رفتار و كردارت و اطاعت از فرمان امام ، با اخلاق حسنه و با قلبي پاك ، با حظور در مراسم مذهبي در مساجد ، با شركت در نماز جمعه و جماعت مي تواني خدمتي بزرگ به اسلام و انقلاب اسلامي بكني و به اين وسيله پوزه منافقين كوردل را به خاك برساني.  

شهیدعلی اکبرعسکریان         

 

 

 

 

ماجرا از اين قرار است كه...

ماجرا از اين قرار است كه...

هر روز وضع حجاب بدتر مي‌شود. تهاجم فرهنگي گويا كارش را كرده است. فقر و فساد و بي‌عدالتي و... . کسی نمي‌خواهد براي دين كاري كند؟ وضع مسلمانان جهان هم اين است كه مي‌بينيد.

 جنگ تمام شده است. نمي‌دانم چرا هر چه نگاه مي‌كنيم رنگ خدا نمي‌بينيم؟ نگاه ما به همه چيز رنگ خاصي دارد. علم، تكنولوژي، پزشكي، دانشگاه‌، مسجد و... .

تلويزيون ما چيز حرامي نشان نمي‌دهد، اما ربطي هم به تلويزيون انقلاب اسلامي ندارد. توضيحش سخت است. نگاه ما به اين عالم و به امورات گوناگون و از جمله به مسجد، قرآن و دين، نگاهي غيرديني است؛ دردآور‌تر اينكه اصلاً نمي‌دانيم جور ديگري هم مي‌شود به عالم و آدم نگاه كرد.

نگاهمان به جامعه و كشور اين است كه يک سویيس اسلامي بسازيم. اسلامي بودنش هم به اين است كه آدم‌هايي كه در آن جامعه در هم مي‌لولند، مسلمان هستند. راستي استكبار جهاني چه مشكلي با چنين اسلام و چنين انقلابي دارد؟ و اصلاً چه لزومي داشت كه براي دستيابي به چنين جامعه‌اي انقلاب بشود. اين همه خون و اين همه مبارزه براي چه بود؟ خيلي راحت‌تر مي‌شد به چنين جامعه‌اي دست يافت. جبهه‌ی كفر هم خيلي بدش نمي‌آيد.

جامعه‌ی آرماني ما چنين صورتي يافته بود و ما نمي‌دانستيم چرا هرچه راجع به فوايد و مزاياي حجاب صحبت مي‌كنيم، وضع حجاب بدتر مي‌شود. و هر چه از زهد مي‌گویيم جامعه حريص‌تر به دنيا می‌شود. معلوم نبود از کجا ضربه می‌خوریم. هر چه مسابقه‌ی وصیت‌نامه‌‌‌ي‌ امام برگزار می‌کردیم و در تبلیغات رسمی و تعلیمات صریحمان، از امام و آرمان‌هایش سخن می‌گفتیم، امام و آرمان‌های امام هر روز غریب‌تر می‌شد. و ما نمی‌دانستیم چرا؟ مگر ما در سریال‌هایمان نماز خواندن بازیگران را به زور نشان نمی‌دادیم، پس چرا هرچه می‌گذشت نماز خواندن مهجور‌‌تر می‌شد؟ در کدام‌یک از آموزشگاه‌ها به نوجوانان گفته بودیم که مسجد رفتن شرم‌آور است؟! نگفته بودیم. اتفاقاً از جوانی که مسجد می‌رود خیلی تجلیل می‌کردیم. پس چه شد که نوجوان ما از اینکه همکلاسی‌هایش بفهمند مسجد می‌رود، احساس شرمندگی می‌کند؟ چه کسی به مردم گفته بود که عدالت چندان مهم نیست و کجا به مردم آموزش داده بودند که غارت بیت‌المال آنقدرها هم کار بدی نیست؟ چطور شد که مردم هر روز در اخبار دزدی‌های نجومی از بیت‌المال را می‌شنوند و آنقدر برایشان طبیعی است که گویا اخبار آب‌ و ‌هوای کشور را گوش می‌کنند؟! ما نمی‌دانستیم که از کدام ناحیه این بلاها بر ما وارد می‌شود. جامعه از مسير اهداف و آرمان‌هاي انقلاب منحرف مي‌شد و ديگر انقلاب اسلامي اردوگاه ياران امام زمان^{عليه‌السلام} نبود؛ كارگاهي بود براي توليد ملزومات جامعه‌ی توسعه‌يافته.

تازه اينجا بود كه معلوم مي‌شد حفظ انقلاب اسلامي بعد از جنگ، جهاد بيشتري مي‌طلبد. اما ما باز هم سعي مي‌كرديم كه متوجه اين اشتباه نشويم و پرسيديم مگر جامعه توسعه‌يافته از نظر اسلام اشكالي دارد و مگر نمي‌شود كسي در جامعه توسعه‌يافته با اخلاص كار كند و خود را براي ظهور امام زمان ^{عليه‌السلام} آماده سازد؟ پاسخي نداشتیم، چون چند مطلب براي ما روشن نبود: ماهيت انقلاب اسلامي، نگاه اداره به دين، يكپارچگی جامعه، اجتماع و اقتضا.

******************

منبع: نشریه سیاسی فرهنگی دانشگاه امام صادق(ع)

... {خدایا}مرا از پلیدی معصیت پاک نما و آلودگی خطاها را از من برگیر ، و لباس عافیت و ردای سلامت را برمن بپوشان ، و به خلعت نعمتهای فراگیر مزینم ساز،و تفضل و نعمت خود را بر من بپوشان ، و به توفیق و ارشاد تأییدم نما، و برنیت شایسته و سخن پسندیده و کار نیک یاریم ده ، کار مرا به نیرو و توانایی خودم وامگذار و به حول و قوه نامنتهای خود کارم اصلاح فرما و مرا در روز لقای خود آن روز که مرا برای لقای خود برانگیزانی شرمسار مکن و در برابر دوستانم رسوا مساز.....

 "فرازی از دعای 47 (روز عرفه) صحیفه سجادیه "

 

روز عرفه، روز شناخت است.

 

تا بال به بال عشق بستی                   تا هست جهان همیشه هستی

 

روز عرفه، روز شناخت است. عرفه روزي است كه خداي سبحان بندگان خود را به عبادت و اطاعت خويش فرا مي خواند و خوان كرم و احسان و لطف خود را براي آنان مي گسترد و درهاي مغفرت و بخشش و رحمتش را بر روي آنان مي گشايد.
 

 

دل در جوشش ناب عرفه، وضو مي گيرد و در صحراي تفتيده عرفات، جاري مي شود. آن جا كه ايوان هزار نقش خداشناسي است. لب ها ترنم با طراوت دعا به خود گرفته و چشم ها امان خود را از بارش توبه، از دست داده اند. دل، بيقرار روح عرفات، حضرت اباعبدالله الحسين (ع) شده است. پنجره باران خورده چشم ها از ضريح اجابت، تصوير مي دهد و اين صحراي عرفات است كه با كلمات روحبخش دعاي امام حسين (ع) و اشك عاشقان او بر دامن خود اجابت را نقش مي كند. اشك و زمزمه ما را نيز بپذير، اي خداي عرفه.

در اين روز حجاج بيت ا... الحرام با وقوف در صحراي عرفات با خداي خويش به مناجات مي پردازند و دعاي عرفه امام حسين(ع) را قرائت مي كنند.
مسلمانان نيز در گوشه گوشه اين كره خاكي در اين روز همه با هم نجوا كردند:
"خداي من، من به گناهانم اعتراف مي كنم، آنها را ببخش، منم كه بد كردم، منم كه خطا كردم، منم كه تصميم به گناه گرفتم، منم كه ناداني كردم."
مسلمانان با شركت در آيين پرفيض و ملكوتي دعاي عرفه، با ريختن اشك عشق، از معبود خود طلب عفو كرده و براي گناهان گذشته خود از ذات اقدس الهي طلب مغفرت كردند.

******************************************************************

 

عرفات نام جايگاهي است كه حاجيان در روز عرفه (نهم ذي الحجه) در آنجا توقف مي كنند و به دعا و نيايش مي پردازند و پس از برگزاري نماز ظهر و عصر به مكه مکرمه باز مي گردند و وجه تسميه آنرا چنين گفته اند كه جبرائيل عليه السلام هنگامي كه مناسك را به ابراهيم مي آموخت، چون به عرفه رسيد به او گفت ?عرفت? و او پاسخ داد آري، لذا به اين نام خوانده شد. و نيز گفته اند سبب آن اين است كه مردم از اين جايگاه به گناه خود اعتراف مي كنند و بعضي آن را جهت تحمل صبر و رنجي مي دانند كه براي رسيدن به آن بايد متحمل شد. چرا كه يكي از معاني ?عرف? صبر و شكيبايي و تحمل است. (1)
فَتَلَقي آدَمُ مِنْ رَبِّه كَلماتًُ فتابَ عَليهِ اِنَّه? هو التَّوابُ الرّحيمْ
آدم از پروردگارش كلماتي دريافت داشت و با آن به سوي خدا بازگشت و خداوند، توبه او را پذيرفت، چه او توبه پذير مهربان است.
طبق روايت امام صادق(ع)، آدم (ع) پس از خروج از جوار خداوند، و فرود به دنيا، چهل روز هر بامداد بر فرار كوه صفا با چشم گريان در حال سجود بود، جبرئيل بر آدم فرود آمد و پرسيد:
ـ چرا گريه مي كني اي آدم؟
ـ چگونه مي توانم گريه نكنم در حاليكه خداوند مرا از جوارش بيرون رانده و در دنيا فرود آورده است.
ـ اي آدم به درگاه خدا توبه كن و به سوي او بازگرد.
ـ چگونه توبه كنم؟
جبرئيل در روز هشتم ذيحجه آدم را به مني برد، آدم شب را در آنجا ماند. و صبح با جبرئيل به صحراي عرفات رفت، جبرئيل هنگام خروج از مكه، احرام بستن را به او ياد داد و به او لبيك گفتن را آموخت و چون بعد از ظهر روز عرفه فرا رسيد تلبيه را قطع كرد و به دستور جبرئيل غسل كرد و پس از نماز عصر، آدم را به وقوف در عرفات واداشت و كلماتي را كه از پروردگار دريافت كرده بود به وي تعليم داد، اين كلمات عبارت بودند از:

خداوندا با ستايشت تو را تسبيح مي گويم سُبحانَكَ اللهُمَ وَ بِحمدِك
جز تو خدايي نيست لا الهَ الاّ اَنْتْ
كار بد كردم و بخود ظلم نمودم عَمِلْتُ سوء وَ ظَلَمْتُ نَفْسي
به گناه خود اعتراف مي كنم وَ اِعْتَرِفْتُ بِذَنبي اِغْفرلي
تو مرا ببخش كه تو بخشنده مهرباني اِنَّكَ اَنْتَ اَلغَفور الرّحيمْ

آدم (ع) تا هنگام غروب آفتاب همچنان دستش رو به آسمان بلند بود و با تضرع اشك مي ريخت، وقتي كه آفتاب غروب كرد همراه جبرئيل روانه مشعر شد، و شب را در آنجا گذراند. و صبحگاهان در مشعر بپاخاست و در آنجا نيز با كلماتي به دعا پرداخت و به درگاه خداوند توبه گذاشت......

 

عید قربان ، پر شکوهترین ایثار و زیباترین جلوه ی تعبد در برابر خالق یکتا بر شما مبارک

قسمتی از وصیت نامه یکی از شهدای شهرستان آباده

باسمه تعالي 

نام ونام خانوادگی  : سیدحسن صاحبی

نام پدر   :  سیدمحمد

تاریخ تولد  :  ۱/۷/۱۳۴۰

تاریخ شهادت   :  ۱۲/۱۲/۱۳۶۲

محل شهادت   :  طلائیه

محل دفن   :   آباده

 

((قسمتي از وصيتنامه شهيد سيد حسن صاحبي))

باسمه تعالی

به نام خداوند بخشنده و مهربان كه بر ما منت نهاد و از روح قدس اللهي بر كالبد خاكيمان دميد و آدمي را از اشرف مخلوقاتش قرار داد تا جائيكه مقام خليفه اللهي را به او ارزاني داشت و نسبت به مراتب خلوص به بندگانش عشق به لقاي خود را در قلب و تمام وجودشان شعله ور نموده تا بطور نسبي معياري باشند براي جامعه خود در عصر حاضر ، زيرا كه ارزش هر انساني بسته به حركتي است كه ميكند و تحولي كه بوجود مياورد . راستي مگر كل هستي براي انسان و انسان براي پرستش خدا آفريده نشده ؟ مگر از آغاز خلقت ، خداوند راهنما براي بندگانش نفرستاد تا بسوي لقا الله  حركت كنند  ؟ مگر محمد(ص) رسول الله را مبعوث نكرد كه آخرين و بهترين دينها را به مردم عرضه كند تا در دو دنيا سعادت را در آغوش گيرند . مگر در دين اسلام تعهد و مسئوليت ، امر به معروف و نهي از منكر ، كمك به مظلوم و مبارزه با ظالم ، دفاع از عدالت ، حريت و تمام مسائلي كه باعث رشد و طي طريق انسان به سوي لقاء الله خداوند مي باشند تذكر نداد.

اين شهيد در بخشي ديگر از وصيتنامه خود چنين مي فرمايد :

پس بياييد با دل و جان پذيراي ولايت كه سر چشمه ولايت انبيا و ائمه است باشيد . بياييد از رهنمودهايش لحظه اي غفلت نكنيم و فرامينش را مو به مو اجرا كنيم . قدر اين نعمت اللهي را بدانيم و مومن واقعي باشيم . سر و جان خويش را فداي امام عزيز كنيم تا اسلاممان را به جهان عرضه كنيم و هدايت گر بشريت در اين عصر باشيم . بياييد تداوم گر راه شهيدان از صدر اسلام تا كربلاي حسين (ع) و از عاشورا تا عاشوراهاي كربلاي ايران اسلاميمان باشيم ، تا از مجاهداني باشيم كه جز با قلم ايمان و جوهر عشق بر صفحه قلب نتوان توصيفشان كرد . و من اينك همين راه را با همه وجودم مي روم .

 

شهادت امام محمد باقر(ع)

جابربن عبدالله انصاري به محضر امام باقر (ع) شرفياب شد در آنوقت پيري ضعيف و عاجز شده بود حضرت از حالش جويا گرديد گفت اکنون در حالي هستم که پيري را از جواني، مرض را از سلامتي، مرگ رااز زنده بودن بهتر مي خواهم. امام (ع) فرمود: اما من اگر خداوند پيرم کند پيري را مي خواهم و اگر جوان، جواني را، اگر مريض شدم مرض را و اگر شفا دهد شفا و سلامتي را طالبم اگر بميراند مرگ را و چنانچه زنده نگه دارد زندگي را مي خواهم. همينکه جابر اين سخن را شنيد صورت آنجناب را بوسيده گفت: پيغمبر (ص) درست فرموده که تو زنده مي ماني تا ملاقات کني با يکي از فرزندان من که نام او باقر است علم را مي شکافد به طوري که گاو زمين را شکاف مي دهد. هفت ذی الحجه سالروز شهادت امام محمد باقر(ع)را به پیشگاه امام زمان (عج) و شما  شیعیان آن حضرت تسلیت عرض می نمایم.